Τρίτη 4 Μαρτίου 2014

Ο Διγενής παλεύει με τον Χάροντα


Ήτανε νύχτα ξαστεριά
 κι όλη φεγγοβολούσε.
Μα ο Χάρος πάει στα κρυφά
κι ένα σπαθί φορούσε.

Πάει να βρει το Διγενή
καβάλα στ' άλογο του
και η μόνη έγνοια στο μυαλό
είναι ο θάνατος του.

Τον βλέπει εκεί εις το βουνό
και τρέχει να τον πιάσει,
ορμάει απάνω του αυτός
με μιας να τον ξεκάνει.

Ο  Aκρίτας γυρίζει πίσω του
και βλέπει πως είν' ο Χάρος.
Τότε του δίνει μια μπουνια
και τον ερίχνει χάμω.

Όμως ο Χάροντας γελά
και βγάζει το σπαθί του
και του την κόβει τη μιλιά
μαζί και τη πνοή του.

Έτσι ο Χάροντας νικά
με μια κίνησή του
και τον Ακρίτα κουβαλά
στον Άδη πια μαζί του.

                                                                             Βασίλης Σωτηρίου Α'1 
                                                                             Γυμνάσιο Αρχαγγέλου Λακατάμιας,
                                                                             Λευκωσία, Κύπρος

2 σχόλια:

  1. Μπράβο Βασίλη, έχεις ένα μοναδικό ταλέντο στο γράψιμο. Ελπίζω να βάλεις περισσότερα κείμενα και ποιήματα σου στο Blog, σύντομα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή